1. Productbeschrijving
Polyvinylchloride (PVC) is een van de meest gebruikte thermoplastische polymeren ter wereld (naast slechts enkele meer gangbare kunststoffen zoals PET en PP). Het is van nature wit en zeer bros (vóór de toevoeging van weekmakers) plastic. PVC bestaat al langer dan de meeste kunststoffen die voor het eerst werden gesynthetiseerd in 1872 en commercieel werden geproduceerd door BF Goodrich Company in de jaren 1920. Ter vergelijking: veel andere gewone kunststoffen werden eerst gesynthetiseerd en werden pas commercieel in de jaren veertig en vijftig commercieel haalbaar. Het wordt het meest gebruikt in de bouwsector maar wordt ook gebruikt voor tekenen, toepassingen in de gezondheidszorg en als vezel voor kleding.
PVC wordt geproduceerd in twee algemene vormen, eerst als een stijf of niet-geplastificeerd polymeer (RPVC of uPVC), en ten tweede als een flexibele kunststof. Flexibel, geplastificeerd of regulier PVC is zachter en meer vatbaar voor buiging dan uPVC door de toevoeging van weekmakers zoals ftalaten (bijv. Diisononylftalaat of DINP). Flexibel PVC wordt vaak gebruikt in de bouw als isolatie op elektrische draden of in vloeren voor woningen, ziekenhuizen, scholen en andere gebieden waar een steriele omgeving een prioriteit is, en in sommige gevallen als een vervanging voor rubber. Rigide PVC wordt ook in de bouw gebruikt als pijp voor loodgieterswerk en voor gevelbekleding, waarnaar in de Verenigde Staten gewoonlijk wordt verwezen met de term 'vinyl'. PVC-buis wordt vaak aangeduid door zijn "schema" (bijv. Schema 40 of schema 80). Grote verschillen tussen de schema's zijn zaken als wanddikte, drukclassificatie en kleur.
2. Wat zijn de kenmerken van Polyvinylchloride (PVC)?
Enkele van de belangrijkste eigenschappen van polyvinylchloride (PVC) zijn:
Dichtheid: PVC is zeer dicht in vergelijking met de meeste kunststoffen (soortelijk gewicht rond 1,4)
Economie: PVC is direct beschikbaar en goedkoop.
Hardheid: hard pvc is hard.
Sterkte: onbuigzaam PVC heeft een buitengewoon goede treksterkte.
Polyvinylchloride is een "thermoplastisch" (in tegenstelling tot "thermisch gehard") materiaal dat te maken heeft met de manier waarop het plastic op warmte reageert. Thermoplastische materialen worden vloeibaar op hun smeltpunt (een bereik voor PVC tussen de zeer lage 100 graden Celsius en hogere waarden zoals 260 graden Celsius afhankelijk van de additieven). Een belangrijk nuttig kenmerk van thermoplasten is dat ze kunnen worden verwarmd tot hun smeltpunt, gekoeld en opnieuw verwarmd zonder significante afbraak. In plaats van te verbranden, thermoplasten zoals polypropyleen vloeibaar, waardoor ze gemakkelijk kunnen worden gespuitgiet en vervolgens gerecycled. Thermohardende kunststoffen daarentegen kunnen slechts eenmaal worden verhit (typisch tijdens het spuitgietproces). De eerste verwarming zorgt ervoor dat thermohardende materialen worden ingesteld (vergelijkbaar met een tweedelige epoxy), wat resulteert in een chemische verandering die niet kan worden teruggedraaid. Als je een thermoset plastic een tweede keer op hoge temperatuur probeert te verwarmen, brandt het gewoon. Deze eigenschap maakt thermohardende materialen slechte kandidaten voor recycling.
Populaire tags: PVC-injectie plastic onderdelen, China, fabrikanten, leveranciers, fabriek, aangepast, gemaakt in China
